De geschiedenis van de Argentijnse Tango is niet op één pagina samen te vatten.
 Om je in te leven in de tango, écht de sfeer te voelen, moet je je verdiepen in het ontstaan van Buenos Aires vanaf 1580, de toestroom van migranten met hun muziek vanaf 1680, het dansen in de barrios vanaf 1780, de tango muziek en dans vanaf 1880; met alle verdere ontwikkelingen aan het begin van de vorige eeuw in wijken als de Palermo en La Boca, maar ook in Europa. 

De Argentijnse Tango werd eind negentiende eeuw geboren in de migrantenwijken van Buenos Aires uit een mengeling van culturen. De economische "boom" die Argentinië doormaakte vanaf 1880, door de vraag naar vlees en graan in Europa, maakte dat dit land rond 1920 tot een van de welvarendste naties van de wereld was uitgegroeid.Vele miljoenen Europese migranten staken de Atlantische oceaan over, waarvan de helft afkomstig uit Italië en ongeveer een derde uit Spanje. In de migranten wijken, danslokalen en bordelen, ontwikkelde zich uit verschillende muziek- en dansvormen de Argentijnse Tango, die snel aan populariteit won, vooral onder de lagere klassen van de bevolking. 
De wortels van de Argentijnse Tango zijn te vinden in de plaatselijke muziek- en dansvormen als de Candombe (meegebracht door de Afrikaanse slaven) en de Milonga, maar ook de Contradanza uit Spanje, de Contradanse uit Frankrijk en Haïti, de Polka en de Mazurka uit Europa en de Habanera uit Cuba.Aan het begin van de 20^ste eeuw verspreidde de tangomanie zich over Noord-Amerika en Europa, met als centrum Parijs en werd de Tango omhelst door de high society.
De populariteit in Hollywood en Europa verhoogde op haar beurt weer de populariteit van de Tango in haar geboorteland en de gouden tijd van de Tango brak aan, die duurde van 1920 tot 1950. De Tango werd de nationale muziek en dans van Argentinië, geaccepteerd door alle lagen van de bevolking. Grote orkesten speelden in de salons van Buenos Aires en zowel de muziek als de dans maakte een snelle ontwikkeling door.De dans kenmerkt zich vanaf haar ontstaan door een hoge mate van improvisatie; ieder danst op zijn eigen manier de Argentijnse Tango en hoewel er zich verschillende stijlen ontwikkelden, is de Argentijnse Tango nooit een vast omlijnde dans geworden en is zij sinds haar opleving in Europa sinds midden jaren tachtig nog steeds in ontwikkeling en wint zij nog steeds aan populariteit.Op 30 september 2009 is de Argentijnse tango, tijdens een bijeenkomst van Unesco in Abu Dhabi, uitgeroepen als immaterieel cultureel erfgoed. Tango is niet alleen de dans, het is een samenspel van de muziek, met zijn typische instrumenten, de teksten met een eigen taal: het lumfardo, en de dans. Tango vormt de ontwikkeling van de streek aan de oevers van de Rio de la Plata, Montevideo en Buenos Aires.
Het geeft een overzicht van zijn geschiedenis en van zijn culturele vorming.
Voor de UNESCO brengt de tango de wereld bij elkaar, zonder aan culturele identiteit te verliezen, door originaliteit en eigen aan de streek, een eigen karakter te kunnen doordrukken in andere culturen en positief bij te dragen aan de wereldcultuur.De Unesco erkende daarmee dat de dans en zijn lyrische teksten bewaard moeten blijven. 

Contact, Kosten/voorwaarden, Inschrijfformulier,Lesrooster downloaden ,Nieuwsbrief, De Verkadefabriek, Route,'Tangoalfabet'